Home >> Bezinning >> Bezinning >> Ruimte voor velen
PDF Afdrukken E-mail

Ruimte voor velen

Bij de zusters van het Korenveld liet gastspreker prof. dr. P. Jonkers ons nadenken over identiteit en tolerantie: "we hoeven toch niet alles te pikken". Hij signaleerde dat mensen heel tolerant zijn, wanneer ze op afstand van ons verblijven. Zo zeggen we gemakkelijk dat ieder welkom is. Op het moment dat andere mensen dichtbij komen is er angst dat men aan onze levenswijze komt en gaan we afstand inbouwen. Het welkom zijn is niet meer vanzelfsprekend. Dat inbreuk op ons leven heftige gevoelens oproept blijkt ook bij de zwarte pieten discussie. Hierin is de verdraagzaamheid vaak ver te zoeken. Op dat moment is tolerantie niet meer vanzelfsprekend. Dat zien wij ook op het terrein van normen en waarden. Voor mensen, die in het verleden de manier van leven bepaalden bij het handelen en denken is het moeilijk te aanvaarden dat nu anders gedacht en gehandeld wordt vanuit een andere cultuur en denkwijze. Kerkelijke mensen ervaren dit heel sterk en beleven dat als een aantasting van hun leefwijze. Omgaan met het leven en denkwijze van anderen en je eigen identiteit bewaren is een grote opgave. In onze tijd voelen mensen zich vaak verlaten omdat de vaste grond onder hun voeten steeds meer gaat ontbreken. Ondanks een pluriforme samenleving staat men nog ver af van tolerantie. Gebrek aan identiteit speelt daarin een sterke rol. Dat geeft onrust in onze maatschappij.

In uitvaartdiensten horen wij vaak bij de afscheidswoorden van Jezus dat Hij voor ons een plaats gaat bereiden bij God. Het is een plek waar ruimte is voor velen. Dit is een situatie van tolerantie, die alleen voortkomt uit liefde en barmhartigheid. Iedereen mag bij God na de dood zijn zoals hij/zij is en daarin gelukkig zijn. Om dat hemels bestaan te bereiken is Jezus de Weg, de Waarheid en het leven.

Binnen de Kerk zijn afscherming en openheid als twee bewegingen aanwezig. De ene groep waarschuwt ons voor de gevaren die er zijn wanneer wij de ander blindelings vertrouwen, de andere groep zoekt naar het aanvaarden van de ander en probeert daarin reeds op aarde een wereld te scheppen die steeds meer een woning wordt met ruimte voor velen. Zij vertrouwen er op dat je in het wegschenken van jezelf ook een heleboel ontvangt. Waar mensen met verschillende levenswijzen een leven opbouwen met elkaar in liefde en tolerantie ontstaat een samen leven in saamhorigheid en openheid. Maar ook het eigene van ieder respecteren.

Paus Franciscus doet ons voor hoe je mensen bij elkaar brengt. Onderweg ruimt hij altijd plaats in voor mensen die tot een andere godsdienst behoren of vanwege een ander milieu uitgestoten worden door de maatschappij. Hij wordt gedreven door de drang om te ontmoeten en daarin nieuwe wegen te vinden. Zijn eigen veiligheid is daaraan ondergeschikt. Dit is bewonderenswaardig, maar niet gemakkelijk. Ook wij voelen de spanning om ons zelf te blijven en de ander ook zijn eigen leven te gunnen. Op dit moment beseffen wij dat de hemel een stimulans is, om ook nu reeds een huis te scheppen met ruimte voor velen.