Home >> Bezinning >> Bezinning >> Preek met Kerst 2017
PDF Afdrukken E-mail

Schinveld Kerstmis 2017

Preek met Kerst 2017
Beste medechristenen,

In veel huizen is het gezellig en kinderen dragen daar hun steentje aan bij. Ongecompliceerd gaan zij om met de komst van Jezus op aarde. Ook de kerk ademt een sfeer uit van vrede op aarde. Misschien was er van te voren nog commotie over dingen die weinig met Jezus te maken hadden. Zoals de engel uit de kerststal waar de vleugel van afgebroken was en niemand zich gemeld had.

Of de zwarte koning die zijn adamsappel miste en een schoonheidscorrectie kreeg. Maar nu is het echt Kerstmis. Ons is geleerd dat Kerstmis over de geboorte van Jezus gaat. Maar toch hebben wij soms het gevoel dat we met andere dingen bezig blijven. De zorgen en vreugde blijven ons achtervolgen en leiden ons af van de vreugde over Jezus geboorte. Ik denk aan die mevrouw die plotseling in de nachtmis dacht aan de pan met vlees die nog op het vuur stond en naar huis holde om te redden wat er te redden was. Of dat gezin, waar de uitkering onlangs stop is gezet en nu piekert over hoe het verder moet. Als we te vol zitten van onszelf kunnen wij de aandacht voor Jezus er niet bij hebben. Toch klinkt eeuwen lang en ook vandaag de boodschap dat God naar ons toekomt en ons toekomst geeft door een pasgeboren kind, de redder van de wereld. Hij wordt omringd door eenvoudige mensen met het hart op de juiste plaats.

 

Willen we begrijpen wat Jezus ons doet, dan is het goed om te denken aan jonge ouders. Zij wijzen ons een weg hoe wij aandacht kunnen schenken aan Jezus. Ik geniet er altijd van bij een doopgesprek hoe trots en liefdevol ze naar hun kind kijken. Toen zij alleen waren hadden zij alle tijd voor elkaar. Maar nu is er wezenlijk iets veranderd. Zij zijn minder belangrijk geworden in het vullen van de tijd, maar het kind krijgt nu alle aandacht. Vertederd noemen ze hun kind een wondertje dat niet te begrijpen is. Dat wonderlijk kind moet kunnen opgroeien en gelukkig zijn. Maar ook de opa's en oma's beleven in de kleinkinderen grote vreugde en verwennen ze soms meer dan ze bij hun kinderen hebben gedaan. Wanneer wij de geboorte van Jezus vieren, mogen wij zijn als die jonge ouders, die Jezus op de eerste plaats stellen. Maar juist dat blijkt voor velen niet gemakkelijk te zijn. We komen niet echt toe aan tijd maken voor Jezus in het gebed en de eucharistie. Als er geholpen moet worden is slechts een beperkte groep inzetbaar. En zoeken een excuus in de kritiek op de Kerk om het geloof in Jezus te laten te laten groeien. Zo ontbreekt in onze tijd vaak de liefde voor Jezus en leggen wij hem te vondeling, hopend dat er iemand is die Hem vinden zal. Geloof en mondigheid gaan schijnbaar moeilijk samen. Mondige mensen vullen zelf in hoe hun leven en dat van anderen moet verlopen. Zij stellen zich zelf op de eerste plaats en laten zich niet leiden door iemand die zij niet hebben uitgekozen. Zij bepalen of degene die op hun pad komt welkom is of ongewenst. Ze verdragen vaak niet dat een ander een andere mening heeft dan zij en schrijven daarmee heel wat mensen af. Zo leven zij in een opvatting van het leven die zij zelf ontworpen hebben met geestverwanten en daarin is vaak geen plaats voor God meer. Het levensontwerp van Gods boodschap gaat uit van de ander op de eerste plaats stellen. God dient zich aan in de komst van Jezus en wil onder de mensen wonen en aanspreekbaar zijn De evangelist verschuilt zich niet achter een lijvig rapport met indrukwekkende cijfers en zinnen, maar vraagt gewoon om in Jezus te geloven. Door onszelf met al wat we zijn en hebben uit handen te geven wordt Jezus onze metgezel en lotgenoot. Hij wordt ons leven en draagt ons mee in zijn bestaan. Als je arm bent vult Hij je leven met wat je werkelijk nodig hebt. Als je niet begrijpt waarom dingen met jou gebeuren maakt Hij inzichtelijk welk plan Hij met jou heeft. Als je teleurgesteld bent zet Hij je op een ander spoor en geeft kracht om het beste van jezelf weg te geven. Als warmte en hartelijkheid een gemis wordt omgeeft Hij je met liefde die alle menselijke liefde overtreft. Dit alles overkomt ons wanneer wij, net als die jonge ouders, onszelf opzij zetten en Jezus' leven laten groeien in ons bestaan. Daarin verschillen wij met degenen die de regie van hun leven in eigen hand willen houden. Ze zijn vaak zo vol van zich zelf, dat weerlozen aan de kant worden geschoven en het egoïsme volop kansen krijgt. Wanneer het hun tegen zit zoeken zij afleiding in een wereld van verdoving en vermaak. In iedere tijd wordt klinkt de uitnodiging om onze toevlucht te nemen tot Jezus, die opnieuw geboren wordt in mensen die God toe laten in hun bestaan. En die net als de herders dat willen delen met anderen. Naarmate ze zelf kleiner worden, wordt de liefde van God steeds groter. De ander is niet langer concurrent, maar bondgenoot bij het bouwen aan het Koninkrijk van God. Jezus' geboorte maakt ons er van bewust dat wij in Jezus ook houden van God en wij Gods liefde ook uitdragen in de omgang met elkaar. Zo maakt het leven van Jezus het leven op aarde wezenlijk anders.

Maar wat moeten we met het woord Kerstmis, wanneer het niets meer met Jezus' geboorte te maken heeft? Vaak wordt het gebruikt in een context van eten, drinken en genieten. Een Ierse priester zei: "Het is misschien beter om het woord Kerstmis niet meer te noemen. Het is een verkoopartikel geworden zonder inhoud. Beter zouden wij kunnen spreken van het geboortefeest van Jezus. Daarmee doen wij meer recht aan wat wij vandaag vieren. Niet de machtige, maar eenvoudige mensen zoals de herders, beminden Jezus oprecht omdat zij zichzelf opzij zetten en het Jezuskind geluk en leven gunden. Christenen uit een ander land en cultuur laten ons vaak zien hoe zeer het leven van Jezus in hun leven verankerd heeft en wat zij daarvoor hebben moeten doorstaan. Vandaag mogen wij ons feestelingen voelen omdat wij, net als de herders en de drie wijzen, met onze geschenken bij Jezus mogen komen. Dat geschenk is het geloof in Zijn goddelijke kracht, die ons sterk zal maken. Dat geschenk omvat ook onze talenten om de Kerk als gemeenschap op te bouwen en huizen van God neer te zetten, die een afstraling zijn van Gods aanwezigheid te versterken. Dat geschenk is ook het besef dat in het verdwijnen van het tijdelijke Gods liefde voor ons blijft. De menswording van Jezus is een groot geschenk van de Heer, dat ons toekomst geeft. Wanneer wij onze menswording helemaal in dienst van Jezus stellen krijgt God de kans om te tonen wie Hij is: een God van liefde. Op deze dag wens ik u toe dat de vreugde van het geboortefeest van de Heer mag bijdragen aan de vrede in de wereld. In die zin wens ik u allen een gezegend kerstfeest toe. Uw pastoor Huub Adema.

Laatst aangepast op woensdag, 27 december 2017 14:13