Home >>> Bezinning >>> Bezinning >>> Vertrouwen ontvangen doet groeien
PDF Afdrukken E-mail

Vertrouwen ontvangen doet groeien

Op de pre-synode over de plaats van de jongeren in de Kerk kwamen driehonderd jonge mensen van zestien tot dertig jaar uit alle delen van de wereld naar Rome. Niet alleen katholieken, maar ook van andere christelijke kerken en zelfs een Hindoe en Moslim. De paus moedigde de jonge mensen aan om vrijuit te spreken over hun verwachtingen en kritische vragen omdat de Kerk hun serieus wil nemen. Zo werd uitgesproken dat de Kerk mensen vaak te hoge idealen voorhoudt. Jongeren hebben dan het gevoel hebben dat ze daar nooit aan toe komen waardoor zij afhaken. Het is ene teleurstelling dat zij daaraan niet kunnen beantwoorden. Zij vroegen om met hen op weg te gaan vanuit de situatie waarin ze staan. Vanzelf groeit het verlangen naar een hoger doel. Het is een vraag om de kans te krijgen om te groeien in het geloof met vallen en opstaan.

De apostel Tomas wordt óngelovig' genoemd, maar in zijn leven herkennen wij de innerlijke strijd om te groeien in geloof. Door Jezus' dood is er alleen maar teleurstelling en kwaadheid overgebleven. Hij kan niet meer of nog niet geloven dat Jezus weer leeft en eist een bewijs."Ik wil mijn vingers leggen in Zijn wonden". Wanneer Jezus hem uitnodigt bij een volgende verschijning om de vingers te leggen op Zijn wonden schrikt hij daarvoor terug. Vanaf dat moment wordt hem duidelijk wat de dood en verrijzenis van Jezus tot gevolg heeft. Jezus legde tijdens Zijn leven al Zijn vingers op de pijnlijke plekken van mens en samenleving (kwetsuren) en in de kruisdood vereenzelvigde Hij zich met de pijn die anderen met zich meedroegen In Zijn wonden droeg Hij het leed van de wereld met zich mee. Het geloof in de verrijzenis is dat Jezus helpt om te geloven dat Hij nog steeds helend aanwezig is. Zo geeft Hij Tomas de kans om te groeien in het geloof. Hij verwijdert hem niet uit zijn vriendenkring en schrijft hem ook niet omdat hij twijfelt. Tomas krijgt het vertrouwen om te groeien in het geloof. Daarin ligt voor hem een nieuwe kans.

Ook wij kennen de worsteling van veel mensen in onze tijd. Door een hoog ideaal na te streven en daarin niet te slagen voelen mensen zich minderwaardig en haken af: "dit is niet meer van onze tijd". Jonge mensen zien de uitdagingen die het leven biedt, maar voelen ook de onmacht om aan het wereldse te ontstijgen. Zij willen de kans krijgen om te groeien bij de zingeving van hun bestaan. Het is een vraag om barmhartigheid. Zo krijgt ook de zondag van Barmhartigheid een eigen gezicht. Door ons ervan bewust te zijn dat God ons liefheeft en nieuwe kansen biedt voelen wij ons gesterkt om te groeien in het geestelijk leven met Jezus aan onze zijde. Zijn vinger strekt Hij nog steeds naar ons uit en Hij draagt ons in onze kwetsbaarheid in het leven.