Home >> De Parochie >> In Memoriam >> Zuster Gezina v.d.Poll
PDF Afdrukken E-mail
Article Index
Herinnering aan Zr. Gezina van der Poll
Preek afscheidsdienst
Bidprentje
All Pages

 

Preek in de afscheidsdienst voor Zuster Gezina van der Poll op 22-1- 2008 te Schinveld

van pastoor Huub Adema

Beste familie, beste medezusters, en alle andere mensen die hier aanwezig bent,

Zuster Gezina  heeft geen gemakkelijk leven gehad. Haar kinderjaren speelden zich af in de oorlog. Toen ze pas in het klooster was stierf haar vader. Toen het kloosterleven veranderde  moest ze meermalen vertrouwde plekken achter laten en opnieuw beginnen. Er begon een nieuwe zoektocht om haar leven als religieus een nieuwe invulling te geven. De congregatie gaf haar de kans om in 1980 huishoudelijk werk op de pastorie te verrichten. Hierin vond zij nieuwe ontplooiingskansen. Maar ziektes dreigde weer roet in het eten te gooien. Bewonderenswaardig is het hoe zij er toch in slaagde van haar leven wat moois te maken. Ze had een opgewekt karakter, een groot doorzettingsvermogen en een sterk geloof. Dat was haar grote kracht. Ze had geleerd om vele malen vertrouwde dingen achter zich laten. Uithuilen, wegwezen en opnieuw beginnen was haar devies. En iedere keer begon ze weer enthousiast aan een nieuwe uitdaging.

Ze was geknipt voor het werken in de parochie omdat ze  heel praktisch was ingesteld. En onbekende dingen pakte zij aan alsof ze jaren niets anders gedaan had.. Of het nu werken met een naaimachine was, het opruimen van een wespennest of maken van een bloemstuk. Ze begon er aan en er kwam altijd iets goeds uit.  Ze had het vermogen om op een positieve manier in het leven te staan en graag had een vaste kring van mensen graag met haar te doen. Zij was een harde werkster en zei: “een zuster van liefde moet gaan tot het uiterste”. Maar ze hechtte ook aan een sfeer van gezelligheid. Op de pastorie deed zij meer dan poetsen en koken. Ze zette heel wat mensen in beweging wanneer dingen moesten gebeuren in de kerk of op de pastorie. Sturen op een diplomatieke manier was haar levenskunst. Ze straalde goedheid uit, maar kon ook eerlijk   zaken benoemen en men nam dit van haar omdat er geen eigenbelang bij was. Daardoor kon zij veel tot stand brengen. Bij dit alles straalde zij oprechtheid en blijdschap uit en dat maakte haar zo bijzonder. Haar grote kracht was het geloof, maar daarmee liep zij niet te koop. De eucharistie betekende veel voor haar. En de kaarsen die bij Maria werden aangestoken zijn niet te tellen. Daarin vervatte zij de vele intenties voor anderen en voor haar zelf.

Ze leefde heel sterk vanuit het geloof in de verrijzenis. Waar onprettige dingen gebeurden geloofde zij toch in betere tijden. Daardoor gaf zij aan velen hoop en bemoediging. Door haar vechtlust bereikte zij toch nog heel veel, waar anderen de hoop hadden laten varen. Een grote beproeving beleefde zij wanneer zij weer geplaagd werd door een nieuwe ziekte. Maar het werk in de parochie wilde zij niet opgeven, ook al spoorden mensen haar daartoe aan. Zij bleef zich geven. Omdat zij zoveel van zichzelf gaf, kreeg zij ook veel van andere terug. Op haar is het woord van toepassing: wie overvloedig zaait, zal ook overvloedig oogsten. Ze gaf veel, maar kreeg ook veel terug in het contact met mensen. In ieder parochie had zij een kring van medewerkers op wie zij altijd kon rekenen. Ook bij een vertrek naar een andere plaats bleven vele contacten bestaan omdat ze gebaseerd waren op vriendschap en genegenheid. Jarenlang kende zij een grote bedrijvigheid. Toen haar krachten  afnamen ondervond zij een nieuwe opdracht. Het was voor haar niet moeilijk om voor anderen alles te kunnen missen. Maar nu moest  zij zichzelf uit handen geven. En dat kostte tijd. Bewonderenswaardig is het hoe zij haar ziekte gedragen heeft. Lang was voor het leven sterker dan de dood. Maar toen de dood sterker werd dan het leven, groeide zij toe naar het afscheid.

Bij velen heeft zij een snaar geraakt. Zij kon goed luisteren, relativeren en op bepaalde momenten ook kordaat handelen. Zij doorbrak het beeld dat zusters ernstige mensen zijn door  mee te doen met veel dingen. Maar ze had ook een haarscherp gevoel voor wat wel of niet kon. Daardoor wist zij jong en oud aan zich te binden. Zo heeft zij op een heel eigen wijze getuigenis afgelegd van haar leven als religieus.

Nu zij gestorven is moeten wij erkennen dat wij haar los moeten laten. Zij heeft haar leven hier op aarde voltooid. Maar wat zij voor ons betekend heeft blijven wij in ons leven met ons meedragen: haar dienstbaarheid, haar blijdschap en haar ongekunsteld geloof. Zij leefde  vanuit het besef dat er een God in de hemel is die voor ons zorgt en dat heiligen, die je aanroept, je ook helpen. Met hun kun je praten en aan hen mag je ook van alles vragen. Haar loslaten betekent haar ook gunnen dat zij naar God mag opgaan, waar nu ook haar plaats is. Toch hoeven wij niet zonder haar verder te gaan. Want wij geloven dat zij vanuit het leven bij God ons blijft volgen. En het zou zuster Gezina niet zijn  als zij ons ook blijft sturen met zachte hand. Eens zullen wij haar weer terug zien in onze ontmoeting met de Heer.

Amen

 



Laatst aangepast op maandag, 05 juli 2010 16:17