R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

De vlam springt over

Met talloze mensen hebben wij te maken. We komen ze tegen op school, op het werk, binnen verenigingsverband of zomaar op straat. Velen zijn slechts voorbijgangers. We weten soms wie ze zijn, maar kennen ze niet. Toch zijn er van die mensen waar je niet zomaar aan voorbijgaat. Je zoekt naar momenten om hun te ontmoeten omdat er bij die ene mens wat meer is wat je met elkaar verbindt. Wanneer gehuwden vertellen hoe ze hun geliefde ontmoet hebben, krijg je vaak mooie verhalen, maar dat geldt ook voor mensen die al jaren bevriend zijn met elkaar.
Mensen die geraakt zijn door het geloof, kunnen ook de momenten aangeven waardoor God belangrijk voor hun werd. Bij de doop van de Heer zien wij hoe God die een teken geeft. Hij laat zien hoe de Geest neerdaalt over Jezus, waardoor bevestigd wordt wat Hij is: Zoon van God. Er klinkt een stem voor de die erbij staan: “Dit is mijn geliefde Zoon, luistert naar Hem”. Johannes de Doper wordt bevestigd in datgene waarin hij ten diepste geloofde: “ik doop u slechts met water, maar Hij die na mij komt zal u dopen met de Heilige Geest”. Later wordt ook het geloof van Johannes de Doper op de proef gesteld, wanneer Jezus niet beantwoord aan het beeld dat Johannes van Jezus had. Is Hij de ware of moeten wij een ander verwachten.
Geloven en lief hebben liggen in elkaars verlengde. Met mensen verbonden zijn is een proces van vallen en opstaan. Soms zijn mensen in elkaar teleurgesteld omdat die ander toch niet was, zoals wij verwachtten. Soms wordt de vlam van de liefde gedoofd omdat de geest, die hen met elkaar verbond, gedoofd lijkt te zijn. In die zin is de mens nooit een bezit van de ander. Je moet er altijd aan werken om die band te blijven behouden. Datzelfde geldt ook voor onze verbondenheid met God. Belangrijk is het ook om daaraan te blijven werken.