R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Een nieuwe kijk op water

Wij staan er nauwelijks bij stil dat water niet vanzelfsprekend is. Toen ik vorig jaar Uganda bezocht werd ik mij daarvan bewust. Bij het opendraaien van de kraan kwamen er enkele druppels water uit. Een douche was er wel, maar onder de sproeier staan zonder dat er water kwam was heel gewoon. Om maar te zwijgen van het toilet. Als je dit meemaakt besef je hoe kostbaar water is. Bij het bereiden van het eten werd de groente gewassen, maar toch kregen we het dringend advies om hier niet van te eten. Er zaten bacteriën in die Afrikanen verdragen, maar de westerlingen opzadelen met maag en darmklachten. Waterputten zijn een kostbaar bezit, want vanuit de diepte der aarde is nog enigszins zuiver water te krijgen. Maar zelfs als het water zuiver is zegt dat nog niets over de zuiverheid van de mens. Symbool en werkelijkheid leveren ons een bijzonder beeld op van de ontmoeting tussen Jezus en de Samaritaanse vrouw.

 

Voor Jezus is iedere mens gelijk. Dat werd duidelijk in de ontmoeting bij de put. Jezus sprak een vrouw uit Samaria aan die water kwam putten. Joden spreken normaal niet met Samaritanen, maar voor Jezus was dit geen probleem. Hij had haar nodig en vroeg om water. Die vraag leidde tot een dieper gesprek dat over meer dan het water ging. Duidelijk bleek dat deze vrouw in haar levensgeschiedenis door Jezus gekend werd. Als de ander mij kent kan dat heel bedreigend zijn. We houden graag bepaalde zaken van ons leven verborgen. Maar het gekend worden kan ook een stuk veiligheid geven. “Ik mag zijn wie ik ben”. Je hoeft niet volmaakt te zijn. Jezus aanvaard deze vrouw in haar geschiedenis. Maar Hij geeft zich ook als degene die het leven van deze vrouw veranderen kan. “Ik ben het levende water. Wie van dit water drinkt krijgt geen dorst meer”. De ontmoeting met Jezus wordt in deze vrouw een waterbron, opborrelend tot eeuwig leven. 

Het water waar Jezus over spreekt verwijst naar de doop. Iemand die gedoopt wordt ontvangt het eeuwige leven. Maar om dit begrijpen moet je open staan voor de geloofstaal. Die geeft aan de woorden een invulling die onbegrijpelijk is voor de mens die geen gevoel heeft voor God. Zo bijvoorbeeld het opnieuw geboren worden uit water en Geest. Door de ontmoeting met Jezus voelde die vrouw zich als herboren. Zij durfde zich weer te laten zien en durfde te zeggen wie haar beter gemaakt had. Van het alleen staan in het leven werd zij opgenomen in de groep mensen die Jezus wilden ontmoeten en bij zich houden. In de doop komt naar voren het bevrijd worden van het kwaad: het exorcisme-gebed. Het goede krijgt ruimte, het negatieve treedt op de achtergrond of verdwijnt. De zintuigen worden genoemd. Dat wij met andere ogen kijken en met een andere antenne luisteren naar de woorden van God. Tenslotte is het Gods Geest die in ons leven binnentreedt en ons vernieuwt. Het is een wonder dat nog steeds gebeurt. 

Huub Adema