R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Sterven voor de vrijheid

Wie wel eens een oorlogskerkhof bezoekt, wordt stil bij het zien van de graven van de gesneuvelde soldaten in de leeftijd van achttien tot vijftig jaar. Jonge levens die abrupt eindigden en in de aarde te ruste werden gelegd. Waartoe diende dit? Wij herdenken dat zij voor onze vrijheid zijn gestorven.

Zo wil Jezus ook aan de farizeeër Nicodemus duidelijk maken dat hij door Zijn dood een nieuwe vrijheid schept. “De mensenzoon moet omhoog geheven worden opdat ieder die in Hem gelooft eeuwig leven zal hebben”. Jezus werd gedood omdat hij de wet verbond met liefde, mensen niet afschreef, maar opzocht, hun van zonden bevrijdde en God Zijn Vader noemde. Zo bracht Jezus licht in de duisternis voor wie in Hem geloofde. Leven in de waarheid betekent hier Gods liefde uitdragen. Het zichtbaar maken door barmhartigheid en mensen bijstaan bij de vele noden: geestelijk en materieel.

Je leven geven voor anderen hoort bij het geloof in Jezus. Het betekent onze eigen belangen vergeten en de ander op de eerste plaats zetten. Zo leven staat haaks op datgene wat wij vaak zien gebeuren. Mensen zien dingen verkeerd lopen, maar durven geen stelling te nemen, bang om daarvan nadeel te ondervinden. Mensen kunnen moeilijk delen omdat ze voor zichzelf nog zo veel nodig hebben. Mensen hebben geen tijd voor anderen omdat ze nog zoveel tijd voor zichzelf vragen. In een gezin waar ouders zich inzetten voor de gemeenschap hebben kinderen het gevoel dat ze onvoldoende aandacht kregen. Het spanningsveld tussen eigenbelang en het belang van de ander is hier duidelijk merkbaar. De mens die zich weggeeft wordt verschillend gewaardeerd. Maar ook snel vergeten wanneer het leven voorbij is. In de eucharistie beleven wij welke vreugde ik er aan beleef wanneer door mijn leven de ander tot leven komt. Wat Jezus ons voorleefde, mogen wij naleven: dood en verrijzenis.