R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Ze herkenden Hem

Het is fijn dat mensen in deze dagen de gelegenheid hebben om de missen vanuit hun parochiekerk te volgen of vanuit andere kerken. Op die manier wordt contact met mensen onderhouden, al is dat op een andere wijze dan in het kerkgebouw. Door heel wat mensen wordt dit ook gewaardeerd. De schriftlezingen zijn een vitamientje voor het geloof. De gebeden klinken ons vertrouwd in de oren en een preek kan troost en bemoediging geven. Toch merk je ook dat voor de mens het volgen van de mis een noodoplossing is. De Kerk is meer dan een elektronische gemeenschap. De communie is meer dan alleen maar het ontvangen van het eucharistisch Brood. Het is verbonden met communicatie.  De aanwezigheid met anderen versterkt het gevoel dat je niet alleen staat in datgene wat voor jou op dat moment belangrijk is. Wij zijn gevoelig voor lijfelijke aanwezigheid. Dat geldt zowel naar mensen toe als naar Jezus

Toen twee leerlingen van Jezus vanuit Jeruzalem naar Emmaüs gingen waren zij geen anderhalf meter van elkaar verwijderd, maar in hun ervaring voelden zij zich verlaten. Ze misten de warmte en liefde die Jezus hun gegeven had en spraken hun verdriet daarover uit. Ze zaten vol vragen omtrent Zijn dood in de zin van “Hoe hadden zij iemand, die zo veel goeds had gedaan, zo maar aan het kruis kunnen slaan”. Hun verdriet was zo groot dat zij niet vermoedden dat Jezus met hun onderweg was. Als een vreemdeling luisterde Hij naar hun en benoemde een aantal dingen die zij op dat moment niet oppakten. De vreemdeling maakte hun duidelijk dat dit de weg was die Jezus moest gaan. Die vreemdeling werd gaandeweg hun vriend. Daarom nodigden zij hem uit om met hen aan tafel te gaan. Toen Hij voor hun het Brood brak, gingen bij de twee leerlingen hun ogen open. Zij herkenden Jezus daadwerkelijk als degene die geruime tijd bij hun was. Door Zijn lijfelijke aanwezigheid konden zij geloven dat Jezus werkelijk verrezen was.

Ook nu merken wij een verlangen naar werkelijke aanwezigheid van Jezus en ondersteuning. We hebben beelden gezien van priesters die met een monstrans door de straten lopen of zelfs in een vliegtuig stappen om parochies te zegenen. Of dit mensen het gevoel geeft dat Jezus werkelijk bij hun is, weet ik niet. De vraag is of wij op die manier wel recht doen aan de eerbied voor het sacrament. De ervaring dat Jezus bij ons is, is wellicht meer voelbaar wanneer een priester in beschermende kleding de ziekenzalving toedient aan een doodzieke mens en deze aldus tot troost wil zijn. Maar ook wanneer wij ons niet langer angstig voelen bij allerlei nare berichten over sterfgevallen en symptomen omdat wij voelen dat Hij bij ons is. De realiteit van het leven tot ons toe laten is belangrijk en zien hoeveel mensen hun werk doen. Ook nu mogen wij op Jezus vertrouwen die in het leven met ons meetrekt, naar ons luistert en het Brood voor ons breekt.

Huub Adema