R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

De nieuwe hemel na lockdown

We merken hoe akelig het is wanneer deuren dicht gaan. Familie komt niet meer binnen voor een bezoek aan verwanten in een verpleegtehuis. Het ziekenhuis is alleen nog toegankelijk voor noodgevallen en een priester die gevraagd wordt voor een ziekenzalving wordt gestoken in beschermende kleding voor mensen nabij te zijn. In vele straten zijn huizen waar talloze ouderen alleen zitten en geen bezoek ontvangen uit angst voor het virus. Afstand houden betekent meer dan honderdvijftig centimeter van elkaar af staan. Het werkt ook door op het welbevinden van mensen. Nabijheid brengt leven. Wie nabijheid mist wordt teruggeworpen op zichzelf. Vervreemding betekent dat je ontheemd bent en geen veiligheid meer ervaart. Mensen in de zorg staan voor een groot dilemma: zelfbescherming en de ander nabij zijn. In verpleeghuizen klinkt luider de roep om het isolement te doorbreken. De mens is meer dan object van zorg. Het is een schepping Gods die snakt naar nabijheid van dierbare en vertrouwde mensen.

Jezus kende talloze situaties waarin mensen op afstand werden gehouden. Het waren mensen met een besmettelijke ziekte. Maar ook mensen die geweerd werden uit de samenleving omdat ze anders waren of verkeerd hadden gehandeld. Hij had een andere opvatting over hoe het leven met God is. Niemand uitsluiten, iedereen in zijn waarde laten zijn en daardoor ruimte scheppen die het aardse overstijgt. Wat Hij op aarde had gedaan, wil Hij ook bij zijn opgaan naar de Vader doorgeven. “Ik ga voor jullie een plaats bereiden en als ik die plaats heb bereid kom ik terug om jullie bij Mij te laten zijn. De dood is niet het einde, maar de overgang naar een nieuw bestaan. We kunnen ons geen voorstelling maken van hoe het zal zijn. Maar één ding is duidelijk. God kent geen lock down. In Zijn nabijheid mogen zijn is de bekroning van een mensenleven op aarde. “In het huis van Mijn Vader is ruimte voor velen”, zegt Jezus.

Wie wel eens een stille retraite heeft meegemaakt denkt daar verschillend over. Sommigen zijn enthousiast dat ze met niemand hoeven te praten, even alles los kunnen laten en daardoor zichzelf beter leren kennen in de relatie met God. Anderen missen contact met anderen en willen graag ervaringen uitwisselen en vieren wat wij uit Gods hand hebben ontvangen. Afstand en nabijheid hoeven elkaar niet uit te sluiten.  In de afstand ontdekken wij hoe belangrijk nabijheid is. Het leven vraagt om (aan)geraakt te worden. Velen zien uit naar dat moment dat afstand niet meer nodig is en ieder in vrijheid kan samen zijn met de ander. Even volhouden wordt er gezegd. Het lijkt wel een hemelse boodschap. De nieuwe tijd lacht ons toe als wij weer kunnen genieten van elkaars nabijheid, wat zijn vervulling vindt bij de Heer. Een voorbode van de hemelse werkelijkheid (Huub Adema)