R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Nu even niet:"Aanraken en aangeraakt worden"

Dat is de Michelangelo-situatie, de situatie zoals Michelangelo het uitbeeldde op het schilderij in de Sixtijnse kapel in Rome. Met zijn uitgestrekte vinger raakt God de eerste mens, Adam aan, en wekt hem met zijn aanraking tot leven.  Het is een ervaring die diep in elk menselijk leven verankerd is. “Als ik word aangeraakt, dan leef ik, dan voel ik dat ik leef. Huidcontact is een primaire levensbehoefte, onze lichamen hongeren ernaar. Het verzacht pijn, laat onze bloeddruk dalen, vermindert de stresshormonen, geeft ons een blozende gloed en verbetert de spijsvertering. Ik ben ervan overtuigd dat het ook wonderen doet voor onze weerstand. Dat verlangen naar aangeraakt worden, is ingeboren in ieder mens, het is ook een verlangen naar geestelijke aanraking. God zoeken en ontmoeten in heel de werkelijkheid waarin wij leven. Maar ook zoals Jezus ons voordeed in zijn eigen leven, Hij trok zich terug in stilte om te bidden als het erop aankwam om een goede keuze te maken, om b.v. staande te blijven in een crisis. In bidden en het vertrouwen dat er Iemand is die dat bidden opvangt komen wij christenen God op het spoor,  worden wij aangeraakt door de Geest die waait waar Hij wil. Misschien is ons zoeken naar God, (die te groot is voor het mensenverstand), en het moment dat we denken Hem gevonden te hebben juist dat moment (zoals Michelangelo het uitbeeldde) dat moment waarop God ons ‘vindt en raakt in de diepere laag in onszelf, die kern van ons mens-zijn die raakt aan Gods oneindigheid.

Diaken Karl van Hees.