R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Lockdown of Open Door

De tijd van de lock-down heeft veel lam gelegd van wat voor ons leven vanzelfsprekend. Nogal wat mensen lijden onder de angst voor besmetting. Ze hebben gehoord en gelezen hoe heftig het coronavirus kan uitpakken. Buiten komen en mensen tegenkomen is gevaarlijk. Dat zie je als je boodschappen doet.  Een enkeling loopt met een mondkapje. Anderen lopen stilzwijgend met hun winkelwagen voorbij alsof ze van een rouwcentrum komen. Veel ouderen thuis of in verpleegtehuizen lijden onder de eenzaamheid. Er is verdriet omdat ze geen bezoek van vertrouwde mensen mogen ontvangen. Of grootouders die hun kleinkinderen niet ontvangen en heerlijk verwennen uit angst voor besmetting. Ook mensen in het verenigingsleven die daar ontspanning en ontplooiing vonden, zitten nu thuis te wachten tot het sein “gevaar meester” gegeven wordt. 

Het coronavirus heeft mensen geïsoleerd. Ogenschijnlijk is alles hetzelfde gebleven, maar de angst voor de vijand die onverwacht naar een prooi grijpt is duidelijk aanwezige. Nu de maatregelen langzaam versoepelen zie je hoe mensen zich gedragen als kippen die het nachthok mogen verlaten. Met zijn allen tegelijk willen zij door de nauwe deur naar buiten.  

Voor de leerlingen van Jezus was er ook een onzichtbare vijand. Mensen die Jezus aan het kruis hadden laten slaan, bleven een bedreiging voor de apostelen. Zij sloten zich op in een bovenzaal en kwamen terecht in een lock-down-situatie. Niets van buiten mocht naar binnen: ramen en deuren dicht. Niets van binnen mocht naar buiten: stil zijn, afwachten, en niet weten hoe het verder gaat. Angst blokkeerde ook het vertrouwen in Jezus. Van het ene moment op het andere gebeurt er iets met de leerlingen. Ze wisten niet precies wat. Ze voelden een frisse wind langskomen. Er kwam iets over hun van licht en warmte en dat was aan hun te zien. Ze voelden dat ze niet langer binnen moesten blijven, maar naar buiten moesten treden. Niet langer bang zijn, maar in alle openheid spreken over Jezus tot ieder die het horen wil. Want met Pinksteren wordt duidelijk dat Jezus is gekomen voor iedere mens van goede wil.

Door de lockdown worden wij ons bewust van wat wij voor ons leven nodig hebben: vertrouwen in onszelf, in de ander en in God. Verder het gevoel van vrijheid om te doen wat we graag willen en te kiezen naar welke mensen wij toe willen gaan of die wij willen ontvangen. Genieten van de genen met wie je je verbonden voelt en vertoeven in hun nabijheid. De Geest van God spreekt niet van anderhalve meter afstand. Maar laat ons beseffen dat de ander niet langer een bedreiging is, maar een vriend en broeder. Tenslotte het samen komen in allerlei verbanden: bidden, zingen, musiceren, sporten, genieten van natuur en cultuur. Pinksteren zet de deur open naar een nieuw leven. 

Huub Adema