R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Klik hier om aan te passen

In lijn met de algemeen geldende Corona-maatregelen in Nederland is aan de parochies ook gevraagd om geen processies te organiseren. Persoonlijk heb ik deze hier nog nooit meegemaakt. In Wolder was de processie een jaarlijks hoogtepunt. In de buurparochie Daalhof, een nieuwbouwwijk uit de jaren 70, bestond die processie niet. Een processie heeft ook iets van een Limburgse traditie die ontstaan is tegen de achtergrond van de gelovige devotie. De processie in veel dorpen heeft iets verbindends, samen het geloof vieren, samen de dag tevoren al de ramen wassen en verse bloemen voor het raam, een klein altaartje bouwen en in ieder geval meedoen. En bij goed weer daarna samen de dorst lessen.

In deze Corona-tijd worden we ons van veel kleine dingen opnieuw bewust. Juist nu het massale niet kan. Alsof we gewone dingen ineens weer opnieuw gaan waarderen. Kunnen genieten van iets kleins dat dichtbij is. 

Wat is de sacramentsprocessie? Die begint in de viering van de heilige Mis. In de gedaante van het brood komt Jezus Christus werkelijk tegenwoordig. Dit is voor ons het Allerheiligste. Na de viering van de heilige Mis blijft Hij tegenwoordig en bewaren we Hem in het tabernakel. In de processie dragen we Hem in deze eenvoudige gedaante rond in de monstrans door de straten van ons dorp.

Sacramentsprocessie, geen processie, wél heilig Sacrament. Hij blijft wonen in ons midden. Wie Hem wil aanbidden hoeft niet te wachten op betere tijden totdat er weer een processie gehouden kan worden. In de toekomst zullen we ook in onze kerken bezien of we aanbidding van het H. Sacrament op gezette tijden kunnen organiseren. Dat is de kern van iedere processie: Hem in stilte aanbidden. Omdat Hij midden ons ons wil zijn. Eenvoudig en dichtbij.

Deken Jack Honings.