R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Gelatenheid

Omdat de beperkingen rond  de Corona-crisis versoepeld worden, zijn velen blij met de grotere bewegingsvrijheid. Deze vreugde zal zeker toenemen als we kunnen genieten van wat we weer als ‘normaal’ ervaren.  Het gaat er nu niet meer om om zoveel mogelijk te ervaren, maar eerder een intens ervaren bij al hetgeen wat we doen en waarnemen, wat we zien en horen. Als je in het moment, in het nu leeft, dan kun je genieten van het moment, je kunt genieten van het landschap, je kunt genieten van het gesprek, van de ontmoeting, van gewoon er zijn. Het is precies wat het is. Tijdens mijn wandelingen in het mooie mergelland, gedurende de corona-crisis, viel mij telkens weer op hoe de prachtige natuur, het bloeiende en glooiende  landschap in mij een ervaring opriep waarbij ik intens kon genieten van gewoonweg het ‘zijn’ op dat moment er zijn. De corona- crisis was voor even uit mijn hoofd. Onderdeel van deze intense ervaring is dat ik met alle zintuigen aanwezig ben. Ik zit goed  in mijn vel, hoor het ruisen van de wind, laat hem door mijn haren waaien en  ik voel de warmte van de zon op mijn huid. Ik ruik het landschap dat anders ruikt in het bos, op de weide, op de vers geploegde velden. De kleurige wilde bloemen en planten deden me denken aan de wonderbaarlijke  gelijkenis over de vogels in de lucht  en de leliën in het veld uit het Mattheüs evangelie. Deze tekst  fascineerde en irriteerde me tegelijkertijd en liet me in ieder geval nooit helemaal los. Vooral als jongeman werd ik er echt door geïrriteerd. Ik wenste geen ​​wereldbeeld na te streven dat de fatalistische situatie leek te accepteren. Je moet toch voor de lijdende en hulpbehoevende zorgen en ook voor jezelf. Past deze tekst wel in onze werkelijkheid? Toen ik ouder werd, kwam ik dichter bij de tekst: de gelijkenis werd een uitnodiging tot -gelatenheid-, een uitnodiging om jezelf te bevrijden van overmoed, van denken alles zelf te kunnen doen, en van te veel vragen van jezelf en daardoor kans om een burn-out op te lopen. De gelijkenis bood ook troost: denk niet  dat je voor alles verantwoordelijk bent! Neem jezelf niet zo serieus. “Gelatenheid” is doorzettingsvermogen en geduld, afstand en onderscheidingsvermogen, bevrijding van overmoed en bescherming tegen cynisme en berusting. Wat gelatenheid uiteindelijk mogelijk maakt is vertrouwen. Maar geen zelfvertrouwen, maar vertrouwen op God. In ieder geval is dit mijn levenservaring mede door die prachtige gelijkenis  uit het  Mattheüs evangelie: "Let eens op de vogels in de lucht": ze zaaien niet en maaien niet en verzamelen niet in schuren, maar uw hemelse Vader voedt ze.
Diaken Karl van Hees