R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Kerken in crisistijd

Als het land horizontaal gaat van verdriet en verslagenheid, is er meer dan ooit verlangen in brede lagen van de samenleving naar troost, bemoediging en verbondenheid. Juist de kerken hebben dan de woorden die in het publieke domein vergeten en vaak ook onbekend zijn. Het is onze taak en missie om juist dan te laten zien wie wij zijn: volgelingen van Jezus, die mensen heelde in hun gebrokenheid. Niet met loze woorden, ook niet met goedkope citaten, maar met wezenlijke aandacht.

 

Kerken hebben de mensen, de gebouwen en de woorden om slachtoffers nabij te zijn. Ook in de heftige tijden die we dit voorjaar doormaakten rond het coronavirus. Zelfs de seculiere kranten haalden kerkelijke mensen aan op de nieuwspagina’s. Ik herinner op deze plek aan deze vreselijke maanden rond corona en ook aan de angst om nog eens te wijzen op het onderscheidende vermogen van kerken en hun vertegenwoordigers. Dat bestaat uit de volgende elementen:
– wees allen nabij die geleefd worden door angst
– luister naar de verhalen, help met concrete taken als winkelen en eten
– vergeet nooit dat het in de Bijbel wemelt van angst, maar ook van vertrouwen in de Schepper
– juist in Christus wordt het lijden verbonden met allen die lijden en komen mensen samen
– als je zo met je sterfelijkheid wordt geconfronteerd, deel dan de sterfelijke Christus die niet aan zijn lot wordt overgelaten
– niemand wordt aan zijn lot overgelaten: het is niet ieder voor zich en God voor ons allen, maar God die je draagt en ons allen verbindt
– communiceer dat in wekelijks nieuwsbrieven; als mensen thuis moeten blijven. Deel gebeden, de overweging en de muziek. Zoek naar digitale mogelijkheden om op afstand toch samen te vieren en te zingen. Dat troost enorm.

Leo Fijen