R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Volmaaktheid bestaat niet

Bij alles wat wij doen streven wij naar een zo goed mogelijk resultaat. We genieten ervan als alles mooi verzorgd is. Dit geldt voor de tuin waar het gras weer kort gesneden is en struiken bijgeknipt. Er is sprake van irritatie wanneer een kwartier later een grote hondendrol prijkt op het groene gras. Datzelfde geldt voor iemand die voor een dierbaar iemand een mooi beeld of vaas op de grafsteen heeft gezet. Pijnlijk is het om te ontdekken dat de vaas of het beeld is weggehaald of vernield. Schijnbaar zit het leven zo in elkaar dat, wat door de een wordt opgebouwd door de ander teniet wordt gedaan.
Jezus vergelijkt God met iemand die goede tarwe zaaide. Hij spreekt ook over de vijand die in het duister onkruid zaait. De volmaakte mens die zijn akker in orde wil houden, is geneigd om het onkruid uit te trekken. Jezus leert ons dat het beter is om het samen op te laten groeien. Anders wordt met het onkruid ook de tarwe uitgetrokken. Bij de oogst kan de tarwe gescheiden worden van het onkruid.
Is dit beeld ook niet van toepasbaar op het leven van een mens. Bij de opvoeding merk je dat het voortdurend noemen wat niet goed is averechts werkt. Door balorigheid van de zondaar wordt de verbeteraar uitgedaagd om steeds meer nieuwe foute dingen te noemen. Negatief gedrag krijgt zo veel aandacht dat er geen ruimte meer is voor het goede. In de jaren zestig kwam Anna Terruwe met een nieuwe benadering voor de Kerk bij het omgaan met zondigheid. Spreek iedere mens vooral aan op het goede. En benadruk niet voortdurend de slechtheid van de mens Dat biedt meer kans om zich ook positief te kunnen ontwikkelen. Mensen voelen zich bevestigd in het goede en dat maakt hun blij. Dat is nog steeds belangrijk voor ons binnen Kerk en samenleving in de omgang met mensen.