R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Voedingswaarde die werkzaam blijft

In gedachten heb ik wel eens proberen te berekenen wat een mens tijdens een leven van tachtig jaar eet. Het zijn heel wat kippen, varkens, koeien, konijnen en ga zo maar door. Een paar huizen zijn niet genoeg om dat allemaal in onder te brengen. Daarbij komt ook nog het brood, fruit en groente. We eten en drinken heel wat af. We eten om te leven.
Toch zouden wij ook kunnen zeggen: we leven om te eten. Niet het voedsel dat vergaat, maar het voedsel dat ons geestelijk opbouwt. We bewonderen mensen die een sterke geestkracht hebben opgebouwd. Ze blijven stand houden bij moeilijkheden. Ze zetten door wanneer iets niet meteen lukt. Ze laten zich niet inpakken door verleidelijke situaties, maar blijven altijd betrouwbaar in woord en daad. Ze gaan niet mee met de stromingen van deze tijd, maar durven zich ook kritisch op te stellen tegenover datgene wat onjuist en vernietigend is. Deze krachten komen niet vanzelf. Je moet keuzes kunnen maken, discipline opbouwen, je wat kunnen  ontzeggen om een hoger doel te bereiken.
Geloof in God is altijd een bijzondere krachtbron gebleken. Wie zichzelf niet in het middelpunt plaatst, maar zich bewust is van zijn eigen beperktheid en de grootheid van God wordt juist krachtig door de eenvoud en bescheidenheid. Het gebed geeft ons inzicht in de situaties waarmee wij te maken krijgen. De sacramenten geven ons het vertrouwen dat wij er niet alleen voor staan, maar steun ondervinden van God. De eucharistie is bij uitstek het voedsel dat niet vergaat. Het versterkt en geneest.