R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Dienst aan God of aan de keizer

In deze tijd worden allerlei maatregelen afgekondigd die nodig zijn om het coronavirus te bestrijden. Groot was de vreugde toen de kerken daarvan gevrijwaard werden omdat zij de veiligheidsvoorschriften goed in acht hadden genomen en binnen de grondwet een eigen verantwoordelijkheid hebben. Mijn voorgevoel was juist dat hierop een reactie moest komen. En inderdaad: Staphorst was de boosdoener waar iedere geloofsgemeenschap voor moest boeten. Het zwarte schaap was door de media snel opgespoord en velen die vinden dat de kerken geen uitzonderingspositie moeten hebben kwamen nu in het juiste spoor. Toch leeft bij ambtsdragers en gelovigen de vraag: wat moeten wij doen nu erop aangedrongen wordt het aantal mensen een drietal weken tot dertig te beperken. Vanwege de godsdienstvrijheid die in de grondwet verankerd ligt, kan men dit niet verplichten. Daarnaast merken we dat bij het verlenen van uitzonderingen met dubbele maat gemeten wordt.
Het antwoord van Jezus is heel actueel: geef aan de keizer wat de keizer toekomt en aan God wat God toe komt. Als christen maken wij deel uit van de samenleving en moeten ook mee de lasten (belastingen) dragen. Maar als christen mogen wij ons geloof niet verloochenen. Wij behoren ook aan God toe en moeten geven wat God toekomt. Dat houdt het recht in om het geloof te beleven en te belijden en daarbij vervult de kerkdienst een wezenlijke rol. Vanuit kerkelijke zijde zijn terecht kritische vragen gesteld bij dit alles. Waarom wordt in een kerk,  waar een concert gegeven wordt, wel een groot aantal bezoekers toestaan en in diezelfde kerk het aantal kerkgangers beperken tot dertig omdat er een eucharistieviering is. Is de veiligheid in een kerkdienst opeens anders geworden.
Het is bewonderenswaardig hoe bepaalde voorgangers en pastoors opkomen voor het vieren van het geloof. In het verleden is strijd gevoerd om te bereiken dat de Katholieke Kerk als volwaardig werd beschouwd. Bidden om betere tijden moet gebeuren, maar God heeft ons ook handen gegeven om deze uit de mouwen te steken en een mond om te spreken. Opkomen voor datgene wat wij beschouwen als wezenlijk recht vereist kracht, leiderschap en vertrouwen. Misschien dat we dit weer moeten leren.  Met respect voor elkaar toch ook opkomen voor datgene wat ten goede komt aan Kerk en maatschappij.