R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Oktober, wereld-missie-dag

Missie is een woord uit het verre verleden. Missionarissen zijn in de vergetelheid geraakt en in hedendaagse geschiedschrijving worden ze afgeschilderd als kolonialisten of imperialisten. Ze legden hun cultuur en geloof op aan vreemde volkeren. Het zal wel niet helemaal onwaar zijn, maar we mogen niet vergeten dat talloze mannen en vrouwen het avontuur zijn aangegaan om Jezus’ boodschap uit te dragen en daarbij huis, haard en vertrouwde paden achter lieten om dienstbaar te zijn aan mensen in den vreemde. Zij kenden geen subsidies, maar kregen tijdens hun vakantie geld en gaven mee voor mensen in den vreemde. 
Zij hebben het woord van Jezus letterlijk genomen om alles achter te laten en de Heer te volgen. Dit was moeilijk voor de rijke jongeling. Hij was correct en plichtgetrouw, deed wat hij moest doen en was niemand tot last. Toen Jezus hem vroeg alles achter te laten schrok hij er voor terug en ging weg. Dit kon hij niet over zijn hart verkrijgen. Een beetje missen lukt, maar niet alles.
In onze tijd weten velen niet meer wat missie is. Jehovagetuigen worden bewonderd vanwege het brengen van Gods boodschap, maar niet aan mijn deur. Mensen van het neo-catechumenaat willen terug naar het leven van de jonge kerk. Maar wat zij vragen is toch te veel: heel wat tijd steken in leren, vieren en getuigen van Jezus. Daardoor haken ook heel wat mensen af die best gelovig willen zijn. Zelfs in parochies ervaren we dat mensen wel willen vieren, maar weinig hebben voor verdieping van het geloof. Waar de gedrevenheid tot missie ontbreekt bloedt de Kerk dood. Dat is ook wat wij bij ons waarnemen.