R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Jezus verdwijnt nie

Wat al langer aan het groeien was, heeft het coronagebeuren versneld: het verdwijnen van de gemeenschapszin. Onder druk van beleidsmakers wordt dit proces nog versneld. Mensen worden tegen elkaar uitgespeeld, culturele verenigingen worden opgezadeld met opdrachten, waardoor het nog moeilijker wordt om als groep verder te gaan. Ook de kerkgenootschappen, die leven van verbindingen, merken dat het er niet beter op wordt. Na het proces van vervreemding komen zij in verdrukking. Mogelijkheden om mensen samen te brengen waren al beperkt door de privicy-wetgeving die het steeds moeilijker heeft gemaakt om er voor mensen te zijn. Toch laten christenen zich niet inpakken door moedeloosheid en pessimisme
Vanuit het geloof in Jezus wordt het opstaan uit de dood sterker benadrukt dan het berusten in het einde. De zon verduistert, de maan geeft geen licht meer, de sterren vallen van de hemel en het handelen van God verdwijnt uit het gezichtsveld van de samenleving. Maar dat blijft niet zo. Na deze tijd zal een nieuwe lente aanbreken. Mensen die op Jezus vertrouwen krijgen weer een stem omdat zij zien dat Hij meer te bieden heeft dan wat de maatschappij ons aanreikt. Waar mensen te veel met zich zelf bezig zijn, maakt Hij ons duidelijk dat aandacht voor de ander ons leven werkelijk vernieuwt.
Mensen die te veel gefocust zijn op het einde van de wereld vergeten dat dit alleen maar de mens verlamt in zijn denken en handelen. Mensen die het einde van een bepaalde tijd bezien als het begin van een nieuwe tijd zijn meer gemotiveerd om zich in te blijven zetten voor Kerk en maatschappij. Zijn woorden zullen nooit voorbij gaan is een mooie belofte voor ons allen.