R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Gedachte bij de Notre Dame te Parijs

In de Goede Week hoorden wij het verschrikkelijk nieuws dat de bekende kerk van Frankrijk, de Notre Dame te Parijs, in lichtelaaie stond. Bij die geweldige vuurmassa was de vrees gegrond dat het hele gebouw ten gronde zou gaan. Uit reacties bleek dat dit vele harten raakte. Dat gold niet alleen voor de mensen die als toerist een of meerdere keren de kathedraal hadden bezocht en onder de indruk waren gekomen van dit prachtige gebouw, maar opeens werd ook een verband gelegd tussen het Franse volk en het katholiek geloof. Ook al was de kerkelijkheid in Frankrijk sterk afgenomen, toch werd op dat moment duidelijk dat de vlam van het geloof niet in hun hart was gedoofd. Dit gebouw had niet alleen een cultuurhistorische waarde, maar bezat ook grote religieuze waarde.
Sommigen noemen het toeval dat in de kerk het hoofdaltaar en het kruis gespaard bleven. Ook het beeld van 'notre dame’ op een console bij een pilaar had de brand getrotseerd. Anderen zagen er een teken in dat dit gebeuren voor de mensen van nu een boodschap bevatte: het kruis zal uiteindelijk overwinnen en Maria zal ons niet in de steek laten. Al is de Kerk zwaar gehavend, zij zal weer herrijzen in volle glorie. Zo worden mensen weer opnieuw gezet op het spoor dat ons bij God brengt. In de ondergang ligt vanuit ons christelijk geloof besloten dat er weer iets nieuws wordt opgebouwd. Dat ondervond ook de apostel Tomas, die door de dood van Jezus totaal uit het veld geslagen was. Elke toekomstverwachting met Jezus was verdwenen en er was vooral kwaadheid en verdriet. In die tijd gaf God een teken toen Jezus aan Tomas verscheen: bezie mijn handen en leg je handen in mijn zijde en wees niet langer ongelovig, maar gelovig. De wonden van Jezus gaven een nieuw licht op Zijn Leven.
 
Voor mensen die leven vanuit God bestaat geen toeval en geen pech. Gebeurtenissen staan niet op zichzelf, maar worden gezien als een oproep om er iets mee te doen. Wat eerst vanzelfsprekend was, gaan we weer ontdekken als heel bijzonder. Wat eerst niet in verband gebracht werd met God wordt nu opeens weer ons geloof ten leven gewekt. Wat aanvankelijk verloren leek, krijgt nu weer nieuwe toekomst. De vlammenzee is gedoofd en de vlam van het geloof blijft branden.