R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Wie is mijn naaste

Naast de vele fondsen die een goed doel beogen, zie je dat ook afzonderlijke personen als cadeautje een bijdrage vragen voor een goed doel. Bij gelegenheid van een verjaardag kun je een bepaald bedrag doneren voor een fonds dat onderzoek steunt voor hart en vaatziekten, nier- of leverfunctie, kanker en ga zo maar door. Op die manier wil men tonen niets voor zichzelf te willen, maar voor anderen. Diezelfde vraag treft men ook wel eens aan bij uitvaarten. De familie vraagt dan de collecte bij het uitdelen van de prentjes  te besteden aan een goed doel inplaats van missen. Wanneer je uitlegt dat dit geld bedoeld is voor de parochiegemeenschap die ook moet kunnen bestaan, wordt dit niet altijd begrepen. Men denkt dat de parochie geld genoeg heeft en dat zij daar zelf een bestemming aan kunnen geven. In toenemende mate komt menige parochie ook zwaarder weer te zittenen moet leven van de goede gaven van mensen. Het is goed ons te realiseren dat de Kerk ook behoort tot de goede doelen. Een van die doelen is mensen in hun denken en handelen te verbinden met het woord van Jezus opdat mens en wereld daar beter van kan worden.  
De wetgeleerde stelde aan Jezus de vraag waar het in het leven om gaat. Jezus laat hem verwoorden wat daarover in de Wet staat: "Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart en met geheel uw ziel, met al uw krachten en geheel uw verstand; en uw naaste gelijk uzelf". Omdat de wetgeleerde wel de woorden kende, maar niet de gedachte houdt Jezus deze persoon een spiegel voor. Mensen die in hoog aanzien staan bij de mensen zijn vaak zo druk bezig zijn met datgene wat zij moeten doen, dat zij geen voorrang kunnen geven aan mensen die op moment in nood zijn. Zo heeft de priester die tempeldienst had, een excuus om de gewonde man langs de weg niet te helpen. Laat anderen dat maar doen. Ook de leviet, die zozeer gefocust was op het uitleggen van de wet, vergat dat de liefde voor het Woord ook herkenbaar is in de liefde voor de mens. Eenvoudige mensen laten hun hart spreken en verlenen op dat moment ook hulp.  De Samaritaan, waar de Joden op neer keken, blijkt de juiste man te zijn  die het gebod van de liefde heeft begrepen. Hij onderbrak zijn reis, verzorgde de gewone man, bracht hem naar een herberg en gaf een bepaald bedrag opdat de man weer op krachten kon komen. Op die manier liet Jezus zien dat in het leven zelf duidelijk wordt wie Gods Wet begrepen heeft.
Ook in onze samenleving zijn er talloze Samaritanen die geen naam hebben, maar Gods liefde zichtbaar maken. Het zijn de mantelzorgers die hun tijd ter beschikking stellen van zieke medemensen om hun niet aan hun lot over te laten. Het zijn de stille weldoeners die op plekken waar armoede is financiële of materiële steun bieden. Het zijn ook de mensen die een luisterend oor hebben voor mensen die te maken hebben met verdriet en eenzaamheid. Professionals die alleen maar in werktijd beschikbaar zijn hebben weinig begrepen van de boodschap van Jezus. Ook buiten werktijd inspringen op de nood van anderen maakt hun professionaliteit geloofwaardig. Dan worden zij als die Samaritaan, die wanneer de nood aan de man er zijn voor de mens in nood. Voor een liefdevol mens liggen werk en leven in elkaars verlengde. Bij goede daden moet het niet gaan om je eigen belang, maar het belang van de ander. Net als het gebed dient goedheid in het verborgene plaats te vinden. Ook de parochiegemeenschap kent vele Samaritanen. Zij praten niet over wat zij doen, maar doen wat God van hun vraagt.