R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Samen

Mensen hebben er behoefte aan om samen te gedenken. Samen stilstaan bij verdriet. Een stille tocht is hier een voorbeeld van.  Een kerkgebouw is niets anders dan de plek om samen het geloof te vieren. Kerk betekend letterlijk “samenkomst van gelovigen”. 

 

Als je naar de rouwadvertenties in de krant kijkt, zie je steeds vaker dat de uitvaart in stilte of in besloten kring heeft plaatsgevonden. Een nieuwe tendens of onderdeel van een grotere beweging? 

 

Onlangs ging ik met de trein naar Utrecht en na een half uur dacht ik: “Ik zit toch wel goed hier? Is dit eerste klas? Of een stilte coupé?” Ik hoorde namelijk niemand maar toen ik om me heen keek bleek het vol te zitten met jonge mensen om me heen. Toch was het muisje stil. Iedereen zat op het eigen schermpje te kijken en te vegen. 

 

1 november vieren we Allerheiligen. Onze buurlanden aan beide zijden van onze grens hebben een vrije dag. 2 november vieren we Allerzielen. Op de zondagen ervoor en erna gedenken we onze dierbare doden en zegenen we hun graven.

Is het niet kostbaar dat we dat samen doen? Juist in dat samen mogen we ons gedragen weten door mensen om ons heen. Wij hebben allemaal als mens vroeg of laat te maken met het verlies van een dierbare. Door het samen vieren van deze dagen zeggen we eigenlijk tegen elkaar: “Beste mens, je bent niet gek als je na vele maanden en jaren nog steeds de pijn voelt van het verlies van iemand waar je veel van gehouden hebt”.  Samen rouwen geeft steun aan elkaar. Door samen onze dierbare doden te gedenken en samen naar de kerkhoven te trekken, vieren we niet alleen ons geloof maar zijn we bovendien sociaal met de mensen om ons heen. Want we gedenken allemaal, we kennen allemaal het gemis van dierbaren, het hoort bij ons leven en we leren van elkaar. 

Samen is zoveel méér dan ieder voor zich. Samen is zelfs het bestaansrecht van de kerkgebouwen in onze clusterparochies. Kerk-zijn is samen geloven. 

Pastoor-deken Jack Honings