Home >> Bezinning >> Bezinning >> Onbegrijpelijk hoe dat kon gebeuren
PDF Afdrukken E-mail

Onbegrijpelijk hoe dat kon gebeuren

Ons leven zit altijd vol verrassingen. Wanneer het leuke dingen betreft zoals het winnen van een prijs of een onverwachte uitnodiging voor een feest, beleef je daar vreugde aan. Jammer genoeg zijn er ook verrassingen die je niet zo vrolijk maken. Wanneer een relatie na vele jaren verbroken wordt zonder dat je in de gaten hoe een vervreemding zich aan het voltrekken was. Of wanneer je staat in de bloei van je leven en een dierbaar iemand ontvalt je, dan vult verdriet het leven. Je moet je verhaal kwijt kunnen, is een bekend gezegde. Niet bij mensen die in dezelfde verdrietige situatie zitten, maar bij mensen die van buitenaf met je meelopen en luisterend lijnen aanbrengen in je levensverhaal. Toeval bestaat voor een gelovig mens niet. Alles wat ons overkomt heeft betekenis, al kunnen wij dat op zo'n moment zelf niet ervaren.

Ook de twee leerlingen op weg van Jeruzalem naar Emmaus overkwam dit. Waarschijnlijk zwijgend vervolgden zij hun weg. Toen voegde zich een derde persoon bij hen. Iemand die luisterde naar hun verhaal over Jezus kruisdood en het verhaal van de verrijzenis. Het waren gebeurtenissen die ze niet konden plaatsen. Toch bracht de derde persoon duidelijkheid in hun verhaal. Achter dit alles zit Gods plan. Zowel het sterven als het verrijzen van Jezus heeft een diepe betekenis. God laat zien dat Hij de mens niet aan zijn lot overlaat. In het breken van het brood herkennen zij Jezus die als derde met hen meeging. Zoals Hij zich nog steeds in de eucharistie openbaart als degene die meeloopt en het leven met ons deelt.

Veelzeggend zijn de woorden uit het twaalfde eucharistisch gebed: "altijd zijt Gij met ons op weg, en dichter dan wij durven dromen, zijt Gij bij ons, wanneer Uw Zoon ons samenbrengt rond deze tafel, waar wij Uw Liefde vieren met brood en beker. Zoals eens op de weg naar Emmaus, ontsluit Hij nu voor ons de Schrift en wij herkennen Hem bij het breken van het brood". Daar gaat het om wanneer wij samen eucharistie vieren. Wanneer het gaat om de aanwezigheid van de Heer komt dat bij mensen ook naar voren toe. Iemand zei: als ik een keer niet naar de kerk geweest ben, is die zondag toch anders. Ik mis iets. Een ander zegt blij: vandaag was er weer een woordje bij dat voor mij bedoeld was. En bij bepaalde gebeurtenissen van lief en leed ervaren wij niet alleen de saamhorigheid met elkaar, maar ook de verbondenheid met de verrezen Heer. Dat is wat ons warmte en vreugde geeft. De eucharistie is eindpunt en beginpunt voor ieder die Jezus als tochtgenoot toelaat.