Home >> Bezinning >> Bezinning >> Geen concurrent, maar bondgenoot
PDF Afdrukken E-mail

Geen concurrent, maar bondgenoot

Bij het vormen van een nieuwe regering blijkt het moeilijk te zijn om een nieuwe regeringsploeg samen te stellen. Door onoverbrugbare standpunten komt men niet bij elkaar. Mensen die koste wat kost hun eigen standpunten willen doordrijven en weten dat ze daarmee de ander op het hart trappen zijn geen onderhandelaars, maar drammers die hun eigen gelijk zoeken en de ander aan zich willen onderwerpen. Politiek blijft altijd een spel waarin gegeven en genomen wordt, maar vooral waar die punten worden opgepakt waar men gezamenlijk achter staat. Doelen zullen nooit helemaal bereikt worden, maar in het haalbare kom je toch al heel ver. Zo alleen kan er bestuurd worden en wat bereikt ten bate van de mensen. Dit verschijnsel is niet iets wat we alleen in de politiek zien, maar ook in de samenleving. Met eendracht en saamhorigheid kun je het leven voor iedereen aangenaam maken, met verdeeldheid en het ontkennen van de verantwoordelijkheid van de ander verdwijnt het respect voor elkaar en verschijnt het beeld van een paard met vier manke poten, een misvormde kop en een halve staart omdat iedereen er aan trekt.

Bij het geloof in Christus gaat het duidelijk om de eenheid. Jezus is geen concurrent van God, maar God is voor Hem de Vader en Jezus is voor Hem de Zoon. Dat zien wij terug in het nachtelijk gesprek van Jezus met Nicodemus. Nicodemus voelt aan dat Jezus heel bijzonder is, maar weet ook dat veel Joden hem zien als een godloochenaar. "Wie noemt zich nu Zoon van God en hoe kan een mens zonden vergeven". Jahweh is toch degene die is, zoals Hij is. Een ontwikkeling in het verhaal van God met de mensen is in deze houding niet mogelijk. Jezus laat zien dat het denken over God een verandering van geloven aangeeft door Zijn komst. "God heeft zozeer de wereld lief gehad dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat alwie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben". Gods liefde komt dichter bij de mens te staan. "Hij heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered": een benadering van God die door Jezus vorm gekregen heeft. Ze zijn geen concurrent, maar bondgenoot. De Heilige Geest, die met Pinksteren, kwam speelt ook hierin een rol. Hij voltooit wat God in Jezus begonnen is.

Het feest van de H. Drieëenheid is niet alleen maar een geloofswaarheid, die de leer van de Kerk bevestigd. Het is ook een waarheid die wij kunnen toepassen op ons eigen leven. Zoals God een eenheid is in drie personen en ieder zijn eigenheid behoudt, zo mogen ook wij in het omgaan met elkaar die eenheid vormen. Een eenheid, waarin niet alles en iedereen hetzelfde is, maar een eenheid in verscheidenheid. Bij de verschillende kerken gebeurt dit steeds meer. Het inzicht groeit dat men elkaar nodig heeft en dat in de samenwerking Christus meer tot zijn recht komt. In die zin heeft de H. Drieëenheid een boodschap ook nu nog een boodschap voor ons.