R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Het gewone doorbreken

Mensen worden niet meer geboeid door het gewone. Als er iets nieuws is ontstaat er beweging. Men is nieuwsgierig en gaat kijken. Zo was er voor de herders bij de geboorte van Jezus wat nieuws te beleven: “Komt laten we naar Bethlehem gaan”. In dingen die elke dag terugkeren beleven wij niets nieuws meer. Dat er eten op tafel komt is vanzelfsprekend. Dat je naar school gaat is niet altijd even spannend. Het wordt pas spannend als er iets bijzonders gebeurd: een feestelijke 

aankleding aan tafel of een speciaal gerecht. Dat trekt de aandacht. Of wanneer op school een andere activiteit plaats vindt dan les volgen zijn leerlingen weer bij de les.

Jezus erkent dat Godsdienst niet altijd even boeiend is. Een ritueel dat telkens weer herhaald wordt doet de aandacht verslappen. Altijd dezelfde regels hanteren daagt mensen niet meer uit om zich in te zetten voor nieuwe dingen. De Geest wordt gedoofd. Dat is het laatste wat Jezus wil. Daarom zegt Hij ook tegen de leerlingen: jullie zijn het zout der aarde. Het zout geeft smaak aan het eten. Zout wordt ook gebruikt om gladheid te bestrijden. Zout wordt zelfs gebruikt om dingen te reinigen. Dat is van toepassing op het geloof. Daarnaast gebruikt Jezus ook het beeld van het Licht. “Jullie zijn het Licht van de wereld”. Wat de leerlingen in zich dragen als overtuiging en opvatting over het leven mag gehoord en gezien worden. Daarmee maken ze mensen bewust van een andere werkelijkheid. Namelijk dat er een God bestaat en dat Jezus Gods liefde laat zien in het omgaan met mensen.

Het geloof beleven als wat nieuws is niet altijd gemakkelijk. Mensen durven soms geen vragen te stellen omdat het antwoord toch al bekend is. Mensen gaan voorbij aan de vieringen in de kerk omdat er andere dingen belangrijk zijn en de vieringen ook niet altijd beleefd worden als iets bijzonders.

Het is een hele uitdaging voor ons als christen en als kerkgemeenschap aandacht te trekken. Er zijn groepen die zich veilig voelen in oude vertrouwde patronen van denken en handelen. Maar er zijn ook anderen die vinden dat er dingen moeten veranderen. Het is als met het eten. Voor de een is het te zout, voor de ander kan het nog wat minder. Voor de een schijnen de lampen te fel. Zij houden meer van schemerlicht. Voor de ander kan het niet licht genoeg zijn. Juist daardoor komt niet altijd over wat Jezus bedoeld heeft. In die strijd tussen licht en donker verdwijnt datgene wat Jezus bedoeld heeft op de achtergrond. We leven in een boeiende tijd, niet altijd gemakkelijk om onze weg te vinden. Maar ook een mooie tijd omdat we ruimte kunnen geven aan datgene wat vroeger ondenkbaar was vanuit Gods liefde. Mogen wij daarin zout en licht samen brengen.

Huub Adema