R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Feest vieren tijdens de Coronapandemie

Carnaval zit bepaalde mensen in het bloed. In een café in Maastricht worden etalagepoppen in carnavalskledij gestoken om de indruk te wekken dat het feest gewoon doorgaat. Ook in dorpsgemeenschappen probeert men een beetje carnavalssfeer na te bootsen. Toch is het allemaal een beetje namaak. Je wilt wel, maar je kunt niet. Daardoor zal ook dit feest in zijn ware aard aan ons voorbij gaan.

Ook voor de kerk geldt dat wij een aantal vieringen niet kunnen houden, zoals wij dat gewend zijn. Er zijn er een aantal dingen die wij wel nog kunnen doen in deze 40-dagentijd. Kijken naar wat wij hebben. Dat blijkt heel veel te zijn. We leven in een verwarmd huis, er is voldoende te eten en te drinken, als we het echt nodig hebben staat medische hulp ons ter beschikking. Paus Franciscus sluit aan bij een van de aspecten van de vastentijd: aandacht voor de mensen die onze hulp nodig hebben. Dat kan materieel zijn, maar ook geestelijk. Mensen ondersteunen met geld en goederen. Maar ook mensen die het moeilijk hebben en eenzaam zijn aandacht geven en opvangen.

Het einde van de coronatijd voelt aan als een paaservaring. Alles waardoor het leven belemmerd werd en ingeperkt van je afgooien. Verder gaan met datgene waaraan je begonnen was en iets nieuws beginnen omdat de tijd daarvoor rijp is. Mogen wij vanuit die gedachte toeleven naar het Paasfeest. Het is niet alleen een bepaald dag, maar ook een gebeuren.