R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

God laat zich niet in quarantaine plaatsen

Zoals bij velen onder U is het geloof mij door mijn ouders en grootouders met de paplepel in gegoten. Na mijn huwelijk met Ilse, begonnen we samen onze dromen te verwezenlijken. Het leven ging zo zijn gang en de droom die wij samen hadden begon gestalte te krijgen. Toch kwam er plots die storm in ons leven en werden we door omstandigheden gedwongen om weerstand te bieden aan hen die onze dromen probeerden te verstoren.  Dan kun je bidden wat je wilt er schijnt maar geen einde te komen aan dergelijke existentie bedreigende situatie. Totdat ik op een dag tegen mijn schepper zei: goede God tot hier heb ik dit alles gebracht, ik leg het nu bij U neer. Nou daarna barstte de orkaan pas echt los en werd er alles in mijn en ons leven anders. Verhuizen, andere mensen andere vrienden, daarna keerde de rust terug, maar de droom die we hadden was vervlogen.

In onze nieuwe woonplaats Oirsbeek was een pastoor Leo die zeer inspirerende preken hield. Met hem moet ik maar eens gaan praten. Van het een kwam het ander en binnen de kortste keren was ik kerkbestuurder en later vicevoorzitter van het kerkbestuur, 13 jaar lang. Alles in het leven werd nu weer als een zacht geruis en ging zijn gangetje, totdat de pastoor ziek werd. Nu kreeg ik ook met pastorale zaken te maken en deze maakte plots een ander gave in mij wakker: pastoraal met mensen omgaan en begeleiden. Dat veranderde mijn doelstelling en deze blauwdruk leek niet zo direct van mijzelf te komen maar door mijn omgeving te worden geïnspireerd, of naar ik nu mag zeggen door de Geest. Uiteindelijk herinner ik mij het nog goed. De pastoor was voor enkele maanden in de kliniek, en tijdens het waarnemen op de pastorie kwam er een brief van Rolduc, waarin werd gevraagd om in de parochie aandacht te schenken aan het diaconaat. Ik heb er persoonlijk op gereageerd en daarna met Bisschop Wiertz en met de rector van Rolduc over gesproken en dat had tot gevolg, dat ik 23 jaar geleden met de diakenopleiding begon. 

Op 15 november 2003 werd ik in de kathedraal van Roermond tot diaken werd gewijd. Bij mijn wijding tot diaken ontving van de Bisschop het evangelieboek met de opdracht: Ontvang het evangelie van Christus.Gij moogt het verkondigen door het voor te lezen, door uw geloof en onderricht, en door zelf te doen wat u de mensen voorhoudt. Wij kunnen Gods grote daden alleen dan geloofwaardig verkondigen als we ze eerst aan eigen lijf ervaren en geleerd hebben.  En precies daarover gaat het in deze Paastijd tot Pinksteren. De ervaring met God in ons eigen persoonlijke leven. Ervaren wat Gods Geest eerst in stilte in ons bewerkt, voordat Hij van ons verwacht dat we in de openbaarheid treden. Wat God ons eerst schenken wil, voordat wij het door mogen geven. Als Gods Geest ons zo vernieuwen, transformeren kan, zodat we andere mensen worden, nieuwe mensen worden dan verandert daadwerkelijk het aangezicht van de aarde. Als we menselijker worden dan wordt ook de wereld menselijker en daarmee Goddelijker en nieuw. En als God met ons een nieuw begin mogelijk maakt, dan kunnen we voor anderen ook een nieuw begin mogelijk maken! Zodat ze zich weer kunnen oprichten en tot dat nieuwe leven geraken. Dat zie ik als de invulling van mijn diaconaat waarbij ik verder in vieringen assisteer en preek, in doopvieringen, woord en communiediensten en gebedsdiensten voorga, uitvaarten en crematies verzorg, de ziekencommunie rondbreng en in zorghuis Elvira -Leontine reeds vele jaren regelmatig in de viering voorga. Dat alles zie ik als de invulling van mijn diaconaat.

Diaken Karl van Hees. ‘lid van het pastorale team