R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Hemelvaart van de Heer

Tussen Pasen en Pinksteren valt het feest van Hemelvaart. Ook al was Jezus verrezen, het duurde lange tijd voordat de leerlingen de betekenis daarvan beseften. Wanneer Jezus met hun sprak, leek het alsof het vertrouwde van het verleden niet weggeweest was. Jezus sprak met hun, at met hun en brak voor hun het Brood. Toch zou die situatie niet zo blijven. Door zijn verrijzenis was zijn leven wezenlijk veranderd. Hij ging terug naar de Vader. Dat moment vond plaats toen Jezus ten hemel opsteeg. 

Dit moment zouden wij kunnen zien als een scharniermoment in het leven van de apostelen. Aan hun was de opdracht om het werk van Jezus voort te zetten. Zij moesten nu op eigen benen staan.

 

Ook in onze parochies blijven mensen niet eeuwig aanwezig. We mogen een groot aantal jaren van de gaven van mensen genieten op velerlei gebied. Maar eens komt de tijd dat ook zij terugtreden en naar de Vader gaan. Het is belangrijk dat er dan nieuwe mensen aantreden die de organisatie van de geloofsgemeenschap overnemen. Niet alles zal dan hetzelfde blijven. Nieuwe ontwikkelingen dienen zich aan. Nieuwe mensen nemen ook inzichten en kennis mee van deze tijd. Daarmee kan de geloofsgemeenschap eigentijds verder gaan. Het is belangrijk om Jezus niet achter de wolken te zien verdwijnen, maar zijn levenswerk voort te zetten. 

De apostelen van onze tijd zijn al behoorlijk op leeftijd gekomen. Zij willen graag het apostelcollege uitbreiden. Aan onze parochianen de vraag: help ons mee om de parochie te vernieuwen met nieuwe werkers in de wijngaard en gedragen door Gods Geest. Dan verdwijnt Jezus niet alleen in de wolken, maar verschijnt op een nieuwe manier in degenen die in onze dagen zijn levenswerk voortzetten. De coronatijd was een uitdaging aan mensen in de zorg om bij te springen. Mag het ook een tijd zijn waarin mensen beseffen dat wij als Kerk ook mensen nodig hebben om de zorg voor onze parochianen te blijven behartigen. (Hub Adema)