R.K. Parochie H. Eligius Schinveld

Geloof dat bergen verzet

In deze dagen wordt op veel plaatsen gevierd dat 75 jaar geleden de bevrijding plaats vond. Op foto's waar Britse of Amerikaanse soldaten op te zien zijn, worden zij veelal omringd door jonge mensen, die dit alles spannend vinden. Waar wij te weinig bij stil staan is de motivatie waarmee deze bevrijders op weg gingen naar het bezet gebied. Wie nu langs de oorlogsgraven loopt wordt stil van de jonge leeftijd waarop velen gesneuveld zijn. De gedachte komt in je op: "wat heeft de moed van deze mensen bepaald om voor vreemden hun leven te geven". Datzelfde geldt ook voor de talloze verzetsstrijders. Je wordt niet als held geboren, maar door datgene wat je in het leven aantreft geeft men zich voor anderen of trekt men zich terug.Dit heeft alles te maken met geloof. De uitdaging neemt toe om er iets aan te doen naarmate het onrecht en 
vernietiging verergert. De angst om het leven te laten treedt terug om plaats te maken voor het investeren in andermans leven. Natuurlijk was er angst toen ze gevangengenomen werden en hun eigen graf moesten graven. Maar waarschijnlijk was er ook het besef dat hun leven niet voor niets was geweest.
In mensen die graag het goede willen doen, groeit dat pril begonnen verlangen uit tot steeds meer daden van goedheid. Zo hebben met grote opoffering vele religieuzen zich ingezet voor de ziekenzorg, weeskinderen, onderwijs en missie-arbeid zonder loon. Dat was de vrucht van het geloof. Door zichzelf opzij te zetten kreeg de ander alle ruimte om tot hun recht te komen.  Daar ligt ook de kiem van het Koninkrijk van God. Begonnen als een mosterdzaadje is het uitgegroeid tot een grote boom. Zo heeft de Kerk vele vertakkingen en grote verdiensten op het gebied van wetenschap, cultuur en religie
Wat mensen opbouwen is nooit af, maar moet steeds opnieuw verworven worden. Naarmate het geloof verdwijnt, zijn mensen steeds minder bereid om te investeren in de ander. Dat betekent voor de mensen die moeilijk  meekunnen situaties van  eenzaamheid, alleen staan, aan hun lot worden overgelaten, geen toekomst zien. Geld wordt vaak genoemd als excuus om de nood van anderen niet aan te pakken. Waar liefde aanwezig is, gebeurt ook zonder geld veel. Toen ik in Lourdes was bewonderde ik de inzet van de verpleging en andere dienstverleners. Er was vriendelijkheid, geduld en deskundigheid. En toen ik hun zei: "Het is toch geweldig wat jullie doen", was het antwoord: "we hebben ons voorgenomen de zieken een mooie week te bezorgen". Geweldig als je zo leven kunt. Zo groeide ook het huis van de Pelgrim uit tot een grote boom.